Gerard Lommen vond in zijn tuin de larven van het heggerank lieveheersbeestje.
Met veel geduld volgde hij hun ontwikkeling tot pop en tot volwassen kever.
Hier ziet u zijn fraaie foto's
Heggerank lieveheersbeestjes zijn bijzonder omdat ze niet overal in ons land voorkomen. In Limburg en gelderland kun je ze vinden, en onlangs ook in Zeeland.
Maar er is nog iets wat ze apart maakt: ze eten geen bladluizen, maar planten. Dat kunnen verschillende planten uit de komkommerfamilie zijn, en daar hoort, zoals hun naam al aangeeft de heggerank bij.
Aan de foto's zou je kunnen denken dat het behoorlijk grote larven zijn, daarom hier de vergelijking met een welbekend muntstuk.
Je ziet verschillende larvenfases tegelijk. De larfjes moeten vier maal vervellen voordat ze zover zijn dat ze kunnen verpoppen
Om deze kleine larven te vinden is het handig te letten op de vraatsporen op de waardplant.
De larven eten alleen de bovenste laag van het blad, terwijl de volwassen kevers alleen de nerven laten staan.
Nadat ze drie keer verveld zijn, worden de larven traag en dik. Dit is de prepop fase. Ze zoeken nu een plekje waar ze rustig kunnen verpoppen.
Weer iets bijzonders: De poppen blijven in hun laatste larvenhuidje zitten, die als een oude bontjas om hun lijf blijft hangen. Andere lieveheersbeestjes hebben hoogstens wat resten van het huidje om het poppenvoetje zitten.
Na een weekje tot tien dagen komen de verse kevers uit de poppen.
Gerard was erbij om het allemaal voor ons vast te leggen.
Nog even aan de vertrouwde huid hangend, worden de vleugeltjes opgepompt.
Soms komen de kleuren pas na het uitsluipen, vooral als de pop niet in het volle licht is geweest.
Een mooie nieuwe kever stapt de wereld in na het afleggen van de poppenhuid. Fraaie opnames van Gerard.
